België telt bijna een half miljoen langdurige arbeidsongeschikten. De groeiende groep langdurig arbeidsongeschikten is niet alleen onaanvaardbaar vanuit menselijk, maatschappelijk en economisch standpunt, hij weegt bovendien zeer zwaar op onze sociale zekerheid. Het is dan ook belangrijk om deze groei ende groep goed in kaart te brengen en de achterliggende verklaringen voor deze toename te begrijpen. Momenteel is het bovendien onduidelijk hoe groot de totale niet-medische kost van de groep arbeidsongeschikten voor de overheid is, rekening houdend met zowel de directe als de indirecte kosten. Nochtans is het voor de overheid belang rijk om deze kost te kennen. De cijfers over de kost tonen aan welke middelen er vrijkomen wanneer opnieuw de stap wordt gezet van arbeidsongeschiktheid naar werk. Die middelen kunnen ingezet worden om het activeringsproces te ondersteunen, bijvoorbeeld door te investeren in begeleiding, bemiddeling, opleiding, enz. Succesvolle praktijken uit het buitenland kunnen inspiratie bieden voor de besteding van deze middelen.
Federgon wil een aantal handvaten aanreiken om het aantal langdurig arbeidsongeschikten aanzienlijk te verminderen. Dat wil ze doen door de activering van langdurig arbeidsongeschikten op een structurele en duurzame manier op te schalen, uiteraard altijd binnen het kader van en met respect voor ieders individuele mogelijkheden. Federgon heeft een onderzoeksopdracht uitbesteed aan IDEA Consult om een scherper beeld te schetsen van langdurige arbeidsongeschiktheid. Wat zijn de directe en indirecte niet-medische kosten van langdurige arbeidsongeschiktheid? Wat zijn de terugverdieneffecten van een snellere en efficiëntere re-integratie? En wat kunnen we leren van andere landen? Op basis van het onderzoek heeft Federgon vervolgens een helder kader uitgewerkt met concrete en noodzakelijke acties.